içimden herzaman var olan bir sevgi okumak ve yazmak insan eline geçeni okur beğenirse devam eder, beğenmezse okumaz. her yazılan şey mutlaka okunur
ama ya yazmak
okumak kadar basitmi?
bazen insan ne yazacağını,
nasıl yazacağını bilmiyor
içindekileri yazıya dökemiyor
belki dökülüyor nacizane
ama her cümle yeni bir cümleye ihtiyaç duyuyor
kelimelerde kitlenip kalıyoruz ...
aslında yazılacak okadar çok şey varki,
çünkü her insan ayrı bi dünya
tanıdığınız her insan size yepyeni bir dünya sunuyor aslında
ve içinizde mutluluk,üzüntü,sevinç, sevgi,
kırgınlık, üzüntü.....
okadar çok duygu birikiyorki
bazen konuşmak yetersiz kalıyor
susmak dahada yetersiz
gerçi ara sıra yazıyorum
ama herkeste olan tembellik
bende fazlasıyla var galiba
hazıra konmak daha rahatıma geliyor
tıpkı yemek yapmayıp dışarda yemek gibi...
gerçi blogumdanda belli
kendi yazılarımdan çok alıntılarla dolu
ama olsun
herşey yavaş yavaş olmazmı?
yaşamak kadar okumakta içimizi coşturan duygu değilmi?
belki bir şiir belki bir hikaye belki bir haber
bize tercüman olmuyor mu?
içimde bir dolu duygu
sayfalar dolusu kelime
inşaallah bir gün bende yazacağım
kimse bilmesede okumasada
kendime yazacağım....
