farkındamıyız

ne mutsuz bir hayat yaşıyoruz
mallarımız arttı ama keyfimiz azaldı
daha büyük evlerde ama daha küçük ailelerle yaşıyoruz.
konforumuz arttı ama zamanımız daraldı

para kazanmayı öğrendik ama yuva kurmayı öğrenemedik
çok para harcıyoruz ama az gülüyoruz
varlığımızı artırdık ama değerimiz azalttık
az kitap okuyor çok televizyon seyrediyoruz
akşam geç yatıyor sabah yorgun kalkıyoruz

uzmanlıkllar arttı ama sorunalr çoğaldı
ilaçlar arttı ama hastalıklar çoğaldı

çok konuşuyoruz ama az gönül verip bol yalan söylüyoruz
tanıdıklar çoğaldı ama dostlar eksildi
atomu parçaladık ama önyargılarmızı yıkamadık

ellerimiz birleştirdik ama gönüllerimiz uzaklaştırdık
çabalarmız arttı ama mutluluklarımız azaldı
uzaya ulaştık ama kendi iç dünyamızdan habersiziz
daha mutlu olabilmek için somuratarak çalıştı
daha çok plan yapıyoruz ama daha az sonuç alıyoruz

ve nihayat hayata yıllar ekledik ama yıllara hayat katamadık

oysa farkında olabilsek
mutluluk ve huzur heryerde;
bir dostun tebessümünde
içten yapılan bir duada
gönül bahçesinden koparılmış bir papatyada
hayat şartları ne olursa olsun gözlerdeki ışıltıda
tüm engellere rağmen sönmeyen umutta
zor durumda kaldığımızda kapısı çalabileceğimiz arkadaşların olmasında
bizi anlamasa dinleyebilenlerin olmasında
bizi yalnızlıktan kurtaran herkeste
sevgi dolu bir yürekte
nefes alıp yaşayabilmekte

sahip olamadıklarımıza yakınmak yerine bize verilen nimetlerin farkına varmalı
ve her an şükretmeliyiz
mutlulukta bizden,mutsuzlukta....