5 Aralık 2008 Cuma


zamansız akıyor gözlerimde yaşlar

içimde bir yara...
düşündükçe daha derine batıyor sanki
içimi acıtıyor
beni yıkıyor....

artık ne düşünebiliğimin bile farkındayım
nede hissedebildiğim.
hayat hiç bukadar zor olmamıştı
büyük bir fırtınanın tam ortasında
kendimi kaybetmek üzereyim

ama inanıyorum Allah kuluna kaldıramayacağı yük vermez
her fırtınanın sonu güneş
her kışın sonu bahardır
her hüznün sonu mutluluktur

acısı kalıcı olsada bu hüzünde terkeder beni
hiçbirşey eskisi gibi olmaz
çünkü içim yaralı...

ama hayat devam ediyor, edecekte...
ve tüm zorluklarına rağmen
ben tek başına devam edeceğim hayatıma

ama savrulan bir yaprak
ama dalda kalan tek yaprak ....