dün öğretmenler günüydü.öncelikle tüm öğretmenlerin öğretmenler günü kutlu olsun.onlar bir insanın hayata açılan kapısını daha 7 yaşındayken kalemle yazı yazmayı,yazdıklarını okumayı öğreterek aralayan yegane insanlardır.hani anne babanın hakkı asla ödenmez derler ya aslında öğretmenlerin hakkıda hiç bizaman ödenmez.onlar öğrencileri gecesini gündüzüne katan,eğitim için şehir köy demeden sadece öğrencileri için kendilerinden fedarkarlık yapan kutsal varlıklardır.
aslında bende bi öğretmenim.ama malesef sartlar suan mesleğimi yapmamı gerektirmediği için yapamıyorum öğretmenlik mesleğini.umarım birgün bende tüm öğretmenlerin yaşadığı sevinci heyecanı yaşarım.
öğretmenler günü öğretmenlik yapamayan bi insan içinde geçerlimidir acaba?gecen sene arkadaslarım soylemislerdi öğretmenler gunun kutlu olsun diye.simdi olmasada nede olsa gelecegın öğretmeni olacagıma inanıyorlardı belki :)
ama bu sene buruk geçti öğretmenler günü.kimse geleceğin bi öğretmeni olacağımı hatırlamadı.üzüldüm aslında.aslında uzulmekte haklı degılım cunku meslegımı yapmıyorum hemde uzuluyorum bu ne perhiz ne lahana turşusu misali:)
