göz bikere görünce geriye ne kalır?

Bütün aşk hikâyelerinin en unutulmaz ve heyecan verici sahnesi, sevenin sevgiliye ilk baktığı andır şüphesiz. Daha doğrusu, onun yüzünü ilk gördüğü vakit. Âşıktaki içsel değişimin başladığı an, gözün sevgiliye ilk takıldığı saniye dilimidir ve âşığın bütün biyografisi, bu ‘‘ilk bakışın öncesi ve sonrası’’ndan ibarettir. Bir ilk bakış, kaderin kazaya dönüştüğü en kutlu demi yüklenmiştir.

Sevgilinin yüzü mü; aşk yangınını alevlendiren ilk kıvılcımdır.

Âşığın kalbi mi, ilk bakıştan sonra suda titreyen bir mehtap.

Göz... Savaşı başlatan haberci.

Bakış... Elde olmayan kader; ilâhî kaza.

Ve aşk... Kalp ile göz arasında kutlu bir hadise.

Çoook sonraları kalp göze diyecektir ki, ‘‘Beni bu onulmaz derde iten sensin. Safayı sen sürdün, acıyı ben çektim. Nimet senin, zahmet benim oldu. Sen sevinirken, kaygılanan ben oldum. Bakışlarını arttırdıkça sen, dertlerimi çoğalttın benim. Zafere eren sen, hezimete uğrayan ben. Sen emirlerine itaat edilen hükümdar oldun, ben senin peşinde koşan tebaan. Sen emîr, ben esir. Melik iken memlük (kul) ettin beni.’’ Sonra devam eder:

-Ey göz! Sen ikisin, ben birim. İki kişinin bir ferde saldırıp onu öldürmesi zulüm değil de nedir?!.. Şimdi ağla o hâlde; ettiğin zulmün cezasını çek bakalım!..

Göz buna karşılık ayet-i kerime ile cevap verir:

‘‘Gerçek şu ki; gözler kör olmaz, ancak sinelerdeki kalpler kör olur’’ (Hacc, 46).

iskender pala'nın diğer yazılarını burada bulabilirsiniz;

http://leylamecnun.spaces.live.com

:((

dün aksam google arama yaparken kendi blogumuda aramak istedim.sonuc hüsran

35. arama sayfasına geldiğim halde blogumun izine bile rastlamadım :( sonrada pes ettim.

ama olsun ben daha cok yeniyim ve kimse blogumu bilmiyor.hersey zamanla daha güzel olacak diye düşünüyorum.

ee nede olsa umudu kaybetmemek lazım:))

öğretmenler günü

dün öğretmenler günüydü.öncelikle tüm öğretmenlerin öğretmenler günü kutlu olsun.onlar bir insanın hayata açılan kapısını daha 7 yaşındayken kalemle yazı yazmayı,yazdıklarını okumayı öğreterek aralayan yegane insanlardır.hani anne babanın hakkı asla ödenmez derler ya aslında öğretmenlerin hakkıda hiç bizaman ödenmez.onlar öğrencileri gecesini gündüzüne katan,eğitim için şehir köy demeden sadece öğrencileri için kendilerinden fedarkarlık yapan kutsal varlıklardır.

aslında bende bi öğretmenim.ama malesef sartlar suan mesleğimi yapmamı gerektirmediği için yapamıyorum öğretmenlik mesleğini.umarım birgün bende tüm öğretmenlerin yaşadığı sevinci heyecanı yaşarım.

öğretmenler günü öğretmenlik yapamayan bi insan içinde geçerlimidir acaba?gecen sene arkadaslarım soylemislerdi öğretmenler gunun kutlu olsun diye.simdi olmasada nede olsa gelecegın öğretmeni olacagıma inanıyorlardı belki :)

ama bu sene buruk geçti öğretmenler günü.kimse geleceğin bi öğretmeni olacağımı hatırlamadı.üzüldüm aslında.aslında uzulmekte haklı degılım cunku meslegımı yapmıyorum hemde uzuluyorum bu ne perhiz ne lahana turşusu misali:)

yaşadığımız zamandan geriye kalan tek güzel şey;SEVGİ

Tüketmek için bunca acele ettiğiniz takvim yapraklarına onca hızla çevirdiğiniz akreplere yelkovanlara ,içine gönüllü daldığınız o insafsız rutin çarkına şöyle bir uzaktan baktığınızda ne hissediyorsunuz?

"Ne kadarı benim hayatım" diye soruyor musunuz?

Ne Kadarını başkaları yaşamış benim yerime.... Ya da ben başkalarının?.. "Aynadakinin ne kadarı ben'im, ne kadarı oynadıklarım?

Sevgiyi koydum kum saatinin dolu dizgin akıp giden kumlarının her bir zerresine.... Çünkü bir tek sevgi var elimizde; bunca yıldan damıtılıp gelen.. Yine bir tek o kalacak, yaşanacak yıllarından geriye...

Bir tek sevgi olacak bunca telaştan artakalan ötesi yalan......

CAN DÜNDAR

bir nefes mutluluk

bir kelebeğin yaşam süresi ortalama 2 gün-11 ay arasında değişiyor.kelebeklerin yaşam süreleri türlerine göre değişiklik gösterebiliyor

kelebek tırtıl ve pupa evresini başarıyla tamamladıktan sonra kısa süreli yaşamına başlıyor.doğada kısa yaşam süresini olabildiğince özgür ve mutlu doldurmaya çalışıyor.kısa bir sürüngenlik hayatından kurtulmanın mutluluğunu,uçmanın sevincini doğadaki çevresiyle paylaşıyor,çiçekten çiçeğe konarak mutluluğunu fısıldıyor.kısa olan ömrünü olabildiğince mutlu geçirme çabasında...

peki ya biz?

hayatımızın her anını mutlu dolu yaşayabiliryormuyuz?

mutluğumuzu paylaşabiliyormuyuz?

hayatı dolu dolu yaşamak elimizde ama biz insanlar hayatımızın kıymetini bilmiyoruz.oysa yaşam kelebeğin ömrü kadar kısa olmasada çok kısa.bu kısacık yaşama ne kadar cok mutluluk sığdırsakda yine mutlu olunabilecek çok şey var hayatta.

fakat biz insanlar hayatın bize yüklediği sorunlara daha fazla zaman ayırıyoruz.sorunlarla dertleniyoruz ve yaşamın asıl amacı olan mutluluğu vakit ayıramıyoruz...

aslında mutlu olmaya vakit ayrılırmı bilemiyorum.sorunlarımızdan dolayı mutluluğu erteliyoruz desek daha doğru olur.

yaşam süremiz nekadar erteleyebiliyoruz yada uzatabiliyoruz.asla...

mutlulukta böyle bişey.kısa zamanda oluşan ama bize uzun vadede bi güzellik sunan bişey.

insan içtiği bi damla sudan bile mutlu olmasını bilmeli

bir karıncanın yürüyüşünü izlerken bile mutlu olmalı

en önemliside nefes almaktan mutlu olmalı.

çünkü hala güzel ve mutlu bi hayat yaşama şansımız vardır demektir...

mutluluk şükretmektir...

demek ki neymiş :

derdimi dinledim, derdimden iğrendim...

onun derdini gördüm, kendi derdime imrendim....

Ömür Dediğin Üç Gündür,

Dün Geldi Geçti, Yarın Meçhuldür,

O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür,

O Da Bugündür...

insanların korktuğu şeyler

"İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkuyor.
Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için."

William Shakespeare

yarın kimseye vaadedilmemiştir..

Alfred D. Souza der ki;

"Uzun zamandan beridir hayatin -gercek hayatin- baslamak uzere oldugu izlenimine kapilmistim. Fakat her zaman yolumun uzerinde bir engel, oncelikle erisilmesi gereken birsey, bitmemis bir is, hizmet edilecek zaman,odenecek bir borc oldu. Sonra hayat baslayacakti. Sonunda anladim ki bu engeller benim hayatimdi." Bu gorus acisi, mutluluga giden bir yol olmadigini gosterdi. Mutluluk yoldur, oyleyse sahip oldugunuz her anin kiymetini bilin ve mutlulugu, vaktinizi harcayacak kadar ozel biriyle paylastiginiz icin, ona daha fazla deger verin. Unutmayin, zaman hic kimse icin beklemez. Oyleyse; Okulu bitirene kadar, 100 milyar kazanana kadar, Cocuklariniz olana kadar, Cocuklariniz evden ayrilana kadar, Ise baslayana kadar, Evlenene kadar, Cuma gecesine kadar, Pazar sabahina kadar, Yeni bir araba, ya da ev alana kadar, Borclari odeyene kadar, Ilkbahara kadar, Yaza kadar, Sonbahara kadar, Kisa kadar, Maas gunune kadar, Sarkiniz soylenene kadar, Emekli olana kadar, Olene kadar.....

MUTLU OLMAK ICIN ICINDE BULUNDUGUNUZ 'AN' DAN DAHA IYI BIR ZAMAN OLDUGUNA KARAR VERMEK ICIN BEKLEMEKTEN VAZGECIN. MUTLULUK BIR VARIS DEGIL, BIR YOLCULUKTUR. "PEK ÇOKLARI MUTLULUGU INSANDAN DAHA YUKSEKTE ARARLAR, BAZILARI DA DAHA ALCAKTA. OYSA MUTLULUK INSANIN BOYU HIZASINDADIR."

bilgisayarım

babamın laptobu bozulunca evde sürekli erkek kardeşimle bilgisayar problemi yaşıyorduk
bende bir tane alayım kendime diye düşündüm

aslında isteğim güzel bir masaüstü bir bilgisayardı.

ama insan ne zaman neye karar vereceğini bilemiyor

bakmak için gittiğimde bu bilgisayarı çok beğendim

ve daha çok bakmadan almaya karar verdim

ve gerçi biraz pahalıya ml oldu bana ama iyikide almışım.

her gecen gün daha çok seviyorum bilgisayarımı

özelliklerine gelince

aslında çok özelliğini bilmiyorum (zamanla öğrenirim)

vista

17''

240 gb hafızası var

çift çekirdek

wireless,bluetooth

kart okuyucu

4 usb girişi

parmak izi okuyucu, camera, mikrofon,

ve klavyesinde num locku hatta kumandası bile var

şimdilik bu özelliklerini biliyorum

(gayet sadeleştirimiş özellikler)

öncelikle Allahıma şükürler olsun bu imkanı bana sunduğu için

anneme teşekkür ederim maddi destek olmasada:) manevi desteğiyle

çalıştığım iş yerine teşekkür ederim

onlar olmasa para kazanamaz, para kazanamayıncada bu bilgisayar sahip olamazdım

arkadaşıma teşekkür ederim yanımda olduğu için,

bilgisayarıma teşekkür ederim benim olduğu için,

vee son olarakta herşey için kendime teşekkür ediyorum :)))

yaş 24

dile kolay 24 yaşından gün almaya başlamışım artık

yıllar ne de çabuk geçmiş

meğer nekadar çok çabuk büyümüşüm

hayatım film gibi önümden geçiyor

ne çok şey var

acısıyla tatlısıyla

yıllarca okumuşum

ilkokul,orta okul,lise, üniversite

ne çok şey yaşamışım

ne cok yer glörmüşüm

dusununce herşey çok kısa

hersey bir anda yaşandı sanki

ama 24 dıye soylenınce

baya uzun oluyor

ama inşaallah önümde daha nice

güzel günler beni bekliyor

yeni yaşım kutlu ve mutlu olsun

iyiki doğmuşum

şükürler olsun Allah'ım...

ilk iş günüm

bugün ilk iş günüm. güzel başladı ve inşallah güzel devam eder...